8 Kasım 2016 Salı

İçe Dönüş 101

          



              Yıllardır yapmadığım bir şey yapıcam şimdi, bilgisayara yazıcam; korku olmadan nolucak demeden içime atmadan öylesine hatalarla dolu olarak yazıcam düzeltme olmayacak yani.
              
            Üniversiteye başladım ben ama acaba başlamış gibi hissediyor muyum? Sıkışıp kalmak kadar berbat bir şey yok be ne desen ne yapsan iyi hissettirmiyor , ilişki desen içinden gelmiyor ,yeni  arkadaş desen pasifsin yada tam hissettirmiyor. Peki eskiden böyle miydim? Sustuğumda rahatsız olur muydum? Pasif takılır mıydım?  Şikayet eder miydim? Düşünür müydüm bu kadar çok? Önemser miydim başkalarının düşüncelerini kendiminkilerden çok?  En önemlisi kendimi aşağılar mıydım ben ?
      
             
          -Hayır yapmazdım.

     
          Kendimi överdim, geliştirmeye çalışırdım, daha çok okurdum, gerçek dünya b*k gibiyse hayal dünyama çekilirdim çikolatadan evler yapar içini kahkahayla doldururdum , kuzey ışıklarında mükemmel erkeğimle kamp yapardım ki şuana kadar bir kere kamp yaptım o da felaketti onu da düşelim buraya. Aklıma koyduğumu da yapardım bu arada bahanelerime kanmazdım. Demem o ki bugünü düşelim buraya yavaş yavaş, bebek adımlarıyla gerekirse 200 kere düşüp kalkarak da olsa bu özelliklerimi gömdüğüm yerden çıkaracağım. Tabi ki insanım söylediğim şeyler mükemmel insan profili için geçerli ve ben kesinlikle mükemmel değilim iyi ki de değilim hatalarımla güzelim ama dediğim şeyi anlıyor musunuz? Beni ben yapan konu başlıklarından kendime düşeni geri almalıyım. Her neyse eskiden bir bloğum vardı ne düşünüyorsam yazardım önemsemeden sonra sinirlenip silmiştim şimdi bu bloğu da öyle kullanmaya karar verdim. Başka içsel tartışmada ve güncelleme de  görüşmek üzere…